Rustig aan dan maar, t is immers zondag..... Dat ontdekten we ook toen we Danny's binnenkwamen om te ontbijten. Terwijl we op een tafel zaten te wachten even FaceTime met Robbie maar de verbinding was vrij slecht. Tja, wat wil je, het moet immers een flink stuk water overbruggen.
Na het heerlijke ontbijt liepen we door de stromende regen naar de auto en gingen op weg naar het Ballpark om eenwedstrijd van de Marlins te zien. Het volkslied werd gezongen door vier kinderen van het centrum voor Autisme en het enige wat William zei toen ik klapte: ze zongen hartstikke vals hoe kun je daar nu voor klappen? Hahahahaha er liep zeker een lekker ding voorbij dat hij dat hele autisme gewoonweg niet gehoord had.
Het Ballpark is een beetje betonnerig maar het meest afschuwelijke was het soort van kunstwerk waar we tegenaan moesten kijken. Aan het einde van de wedstrijd sloegen ze een home run en het ding begon te bewegen. Mooier werd het er niet op maarja, we wisten in ieder geval wat de functie er van was.
Omdat het maar bleef gieten reden we na de wedstrijd - zonder koelkast magneet of mascotte want er was niet veel - naar Aventura mall. We wisten niet hoe snel we er weg moesten komen want iedereen was naar de mall gekomen. Man man man wat was het druk! Dan maar weer terug naar het hotel. Om een uur of 7 gingen we even wat halen bij Taco Bell want we hadden niet zoveel trek. De regen was wat minder en zo te zien is het morgen richting Orlando helder en zonnig...... De zonnebrand is in de aanslag en we hebben zin in de volgende stad. Alhoewel de kamers in de volgende hotels zich niet kunnen meten aan deze ben ik bang.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten