Reis om de wereld in 24 uur

Zaterdagmorgen vroeg opgestaan en de koffers goed verdeeld ingepakt zodat ze allemaal onder het maximum toegestane gewicht zitten.

Om half elf reden we richting Columbia mall om nog even te zoeken naar wat dvd's en spullen van Kiehl's. Helaas zijn de titels die ik heb opgekregen niet te vinden in een winkel. Alle winkels zeiden dat ze ze wel online hadden.....ja dat weten we maar dat is zo duur om te versturen!

Na de Columbia Mall een Best Buy opgezocht en een nieuwe navigatie gekocht. Deze heb ik zo vaak gebruikt dat ze spontaan uit gaat en we besloten daarom dat ze met pensioen mag. Ook daar weer alle titels van de dvd's door de computer gehaald en helaas het blijft bij die ene, sorry An.

Plannen gewijzigd: we gaan nog even naar Camden Yards. William had nog geen wedstrijdprogramma gekocht en T-shirt en hij nam ook voor mij een leuke mee. Lief!
Vanuit de Yard doorgereden naar G&M waar we heerlijke crabcakes aten. Niet zo slim om een grote portie te bestellen maarja, onze ogen waren weer eens groter dan de maag.

Hertz heeft een nieuwe service. Toen wij de auto inleverden hoefden we hem niet uit te pakken, ze brachten ons in onze auto naar de terminal zodat we niet hoefden te sjouwen met de koffers. Hahahahaha gewoon een gouden handeltje begonnen volgens mij.

Inchecken ging prima en voor we het wisten zaten we op Dulles airport te wachten op onze vlucht naar Londen. Vlucht was goed maar niet overweldigend omdat het een oud vliegtuig was. Verder was het prima geregeld.

Op Heathrow aangekomen bleken we een foutje te hebben gemaakt. Vlucht naar Amsterdam gemist! Geeft niks dachten we, het is toch zondag en pas half negen dus geen probleem. Nou, om een lang verhaal kort te maken: het is nu half twee en we zitten in de business lounge van de Euro star omdat er geen vlucht meer te boeken was. Ja, via internet voor 477 pond pp en dan konden we pas om 1600 vliegen. Dan ben je om 1815 op Schiphol, moet je de douane nog door, dan de bagage oppikken, dan met de trein naar Den Haag en de tram naar huis. Met de Euro star zijn we om kwart voor 9 op CS voor bijna de helft van het geld. Dus met de taxi naar St. Pancras en daar zitten we dan.

Breek me de bek trouwens niet open over de 'service' van British Airways.....brrrrrrrr...... Dit is de tweede slechte ervaring met ze en ze zijn nu twee klanten kwijt die regelmatig business class met ze vlogen. Ik hoop dat ze me nog een enquete sturen!!

Vanavond ga ik niets extra's meer schrijven, hier moeten jullie het mee doen. Overigens ga ik binnenkort wel alle foto's op Facebook zetten, dus houd dat in de gaten. Hopelijk hebben jullie net zo genoten van onze reisverboden als wij van de reis. Bedankt liefje, het was fantastisch!!

Alweer cultuur

Vandaag alweer cultuur, we gaan naar het Smitsonian maar we moeten wel kiezen. Er zijn zoveel musea dat we er twee uitpikken: American Indian en het Aviation. Erg mooi maar toen we bijna klaar waren in het Aviation, kwamen er een boek kinderen binnen. Het naastgelegen museum of the American Indian was mede daardoor een mindere ervaring. Ze schreeuwden en renden en we ergerden ons aan de volle ruimtes. Zou het tijd worden om naar huis te gaan? We misten een klein stukje geschiedenis in dit museum nl de afslachting door de Amerikanen. Als het er al was hebben wij het niet kunnen vinden en eigenlijk is dat typisch Amerikaans. Alles een beetje mooier maken dan het is.

Als lunch heerlijk sushi gegeten en na een bezoek aan het Hard Rock Cafe waren we moe van het lopen. Misschien moeten we wat meer conditie opbouwen voordat we op vakantie gaan :).

Terug in het hotel de beentjes een uurtje omhoog en daarna: op naar de Nationals. Ze spelen tegen onze geliefde O's en dit keer zullen we niet juichen voor het hometeam. Ze kwamen al snel op voorsprong met één punt en dat hielden ze een hele tijd vol. In de zesde inning maakten de Nats gelijk en we moesten wachten op een nagelbijtende elfde inning om met een homerun te winnen.

De rit met de metro terug naar het hotel ging prima maar duurde erg lang vanwege de hoeveelheid mensen. Mooie dag gehad en morgen is het alweer de laatste dag. Zondag zijn we weer thuis en maandag gaan we werken. Wat vliegt de tijd!

De toeristen, dag twee!

Vandaag waren we wat eerder dan gisteren en voor we het wisten zaten we op de gele tour vanaf Union station. Veel van de dingen die wij gisteren zagen, kwamen we ook vandaag weer tegen maar het was een leuke rit. Georgetown moeten we de volgende keer echt een keer uitgebreid bezoeken. Prachtige oude wijk, net als de Dupont neighberhood. De boottocht was grappig alleen zagen wij de monumenten vanaf het water in plaats van vanaf de weg.

Washington Cathedral was best indrukwekkend en wij vroegen ons af wat het kost om je kind daar op school te doen.

Er valt verder weinig over te zeggen alleen dat het een prachtige stad is. Zelfs William zegt het hardop.....

Om half 6 gingen we met de auto op weg naar Bowie om daar met drie Amerikaanse vrienden een baseball wedstrijd van de Baysox te bezoeken. Het was ontzettend leuk om Dave weer te zien, Lee is 'wat' dikker geworden maar ik herkende hem nog wel en Mike was met zijn dochter van 19 (ze leek wel 15). Een hele gezellige avond gehad maar het was wel jammer dat de Baysox verloren.

Morgen nog wat meer cultuur opsnuiven en dat gaan we niet doen met een tourbus maar met de metro! Smithsonian here we come!

De toeristen

We begonnen de dag met verbazing want het was al kwart over 9 toen we wakker werden. Om half elf zaten we een heerlijke verse sandwich met rosbief te eten en reden we niet veel later naar Union station om de toerist uit te hangen. Een hop on hop of bus tour genomen voor twee dagen want daar kreeg je een boottocht bij. Vandaag alle bezienswaardigheden rondom de volledig opgebroken National Mall en morgen Georgetown en de boottocht.

Tja, wat moeten we ervan zeggen. Het is hier prachtig en zo'n bustocht is ontzettend handig om alles te zien zonder dat je kilometers moet lopen. Lekker in het zonnetje op de dubbeldekker en rondkijken bevalt ons wel. Woorden zeggen niét veel, foto's zeggen meer. Ik heb er een stel bijgevoegd maar ik zal ze allemaal op Facebook zetten zodra we thuis zijn. Als je de foto van het Pentagon ziet dan kun je - als je goed kijkt - het kleurverschil zien tussen de oude stenen en de stenen waar het vliegtuig naar binnen is gevlogen op 911.

Om half zes waren we in het hotel en daarna zijn we even wat gaan drinken in een sportsbar om de Orioles tegen Kansas City te zien spelen. We gingen weg toen ze in de 14e inning nog steeds gelijk stonden en we waren pas om 1230 terug. Vandaar dat dit stukje pas een dagje later wordt geplaatst. Het is nu stralend weer buiten dus we gaan zo op pad. Vanavond een wedstrijd in Bowie.

Home Town Baltimore

We hadden gisteravond alletwee wat gedronken en dat konden we vanmorgen aan onze traagheid goed merken. Om elf uur zaten we pas te ontbijten in een Double T Diner. In onze gedachten was hij altijd vrij goed maar vandaag hadden ze hun dag niet.

Door naar Queenstown waar we even keken bij de Samsonite winkel maar de meneer was vorige keer erg opdringerig geweest dus voor ik het wist stond William alweer buiten :).

Even wat gelopen in White Marsh Mall en daarna door naar Baltimore Innerstate Harbour. Verbaasd zagen we dat de ESPN Zone helemaal weg is en dat Phillips er voor in de plaats is gekomen. Na lekker even te hebben rondgekeken in de Harbour en lekker over de haven te hebben uitgekeken (en een dikke plak Fudge in een tasje) zijn we bij Phillips lekker een stukje vis gaan eten. Het is een hele goede keten en het gebouw van hét voormalige ESPN zone, is prachtig opgeknapt.

Dan de knaller van de dag: de Baltimore Orioles tegen de NY Yankees. Een heerlijke avond met een spannende wedstrijd! In innings 1, 2, 5, 6 en 7 maakten de O's iedere keer maar één puntje en toen de yankees in de zevende inning ook 2 punten scoorden kregen we het wel een beetje benauwd. De regen die voorspeld was bleef uit tot het einde van de achtste inning. De negende inning eindigde voor de Yankees in een dubbel spel en we waren helemaal blij. We zien dit keer maar een wedstrijd van de O's dus dan MOETEN ze gewoon winnen.

Na afloop van de wedstrijd waren we vrij snel de garage uit. De navigatie leidde ons via de MD 295 en de 50 naar Washington maar de weg was zo donker dat we niet echt op ons gemak reden. We hebben een beetje tegen elkaar aan zitten kletsen want anders was één van de twee in slaap gevallen. Het is nu precies 12 uur en het was een vermoeiende dag. Waarschijnlijk ook door het warme drukkende weer waar we alletwee niet meer tegen kunnen. Volgende keer nemen we iemand mee die onze rolstoel kan duwen hihihihihi.

Iedere keer weer leuk om in Camden Yard te zijn en we kijken nu alweer uit naar de volgende keer.

Washington DC

Buiten was het druilerig en we hadden geen haast. We zijn daarom eerst op Mainstreet lekker gaan ontbijten. Een prachtig gerestaureerd gebouw waar we een prima ontbijt hebben gegeten.

Met ons buikje vol reden wij via de 29 naar Washington DC. De Garmin wilde ons via een Innerstate sturen maar daar hadden we geen zin in. Ondanks de regen rijdt zo'n kleinere weg altijd wat leuker. Er is gewoon meer te zien en we waren maar vijf minuten later dan via de I95. Onderweg nog even wat water meegenomen voor in de hotelkamer want het water smaakt en ruikt altijd naar chloor.

Omdat in DC onze kamer nog niet klaar was, hebben we de metro naar het White House genomen. De allereerste keer dat wij in deze stad waren hebben wij hem alleen van 1600 Pensilvania Avenue gezien en toen vonden wij hem erg klein. Vandaag hebben wij hem van beide kanten bekeken en vonden het toch wel leuk om weer te zien. De kant vanaf E street is veel leuker want wij - als fans van The West Wing - zien daar het gedeelte dat van het Oval office naar de privé vértrekken loopt. Er is enorm veel beveiliging vergeleken met de vorige keer. Dat was dan ook voor 9/11 dus da's niet zo vreemd.

Vanuit het hotel naar Nellie's Sportsbar gegaan met de taxi. Toen we binnenkwamen stond er een vriendengroep die elkaar omhelsden, de barkeeper was erg vrouwelijk, de vrouwen erg mannelijk en de mannen die in de bediening zaten waren ook wat nichterig. Who cares, er hangen tv's en er is bier. Na verloop van tijd begon het William ook op te vallen maar er zaten ook gewoon hetero stelletjes. Toen het wat rustiger werd raakten we aan de praat met de barkeeper en die zei dat deze sportsbar gekozen is tot beste gay sportsbar. Daar zijn we in al die jaren dat wij sportsbars opzoeken, nou nog nooit tegenaan gelopen. Een absoluut leuke avond gehad, lekker gegeten en wie weet gaan we er vandeweek nog even naar terug.

De taxichauffeur zat niet op te letten en wilde ons bij het Hilton Garden Inn op 14th afzetten terwijl we duidelijk drie keer 1st hadden gezegd. Hij zette de meter biet uit maar zonder al te veel moeite ging hij akkoord met een realistisch bedrag en kwamen wij veilig bij ons hotel aan. Jammer alleen dat de hotelbar al om half elf dicht ging. Ach, ik heb drie Mojitos op en William wat Heineken dus is het misschien maar beter dat we over gaan op het water. Snel het niet storen bordje erop en nog net kunnen zien dat de Orioles verloren van de Yankees.

Het goot in Baltimore en we duimen dat het daar morgen beter weer is want dan gaan wij terug naar ons favoriete Ballpark: Camden Yards.

Moederdag

Vanmorgen konden we - nouja, ik wel maar William niet - maar moeilijk op gang komen. Na een dubbele boterham met gekookt ei en een bammetje met jam, reden we rond 10 uur bij het hotel weg. De bewolking wisselde af met een scherpe zonnige lucht en soms ook was regen. De rit over de Innerstate was net zo saai als anders met dat verschil dat het belachelijk druk was. Het is zondag EN Moederdag en nog rijdt er een berg vrachtverkeer, dat is voor een doordeweekse dag al veel laat staan voor een dag als vandaag. Wat wel bijzonder was, er zat een gier midden op de weg uit een karkas te eten en kon nog maar net voor onze auto wegspringen. Had helaas geen tijd voor een foto.

De route naar Lynchburg was wel heel leuk. Mooie heuvels en we reden langs een plek die Marion heet. Tja, dat we dan 5 cent per gallon meer moeten betalen maakt niet uur, we hebben getankt in het gehucht met dezelfde naam als William zijn zus!!

Daarna reden we langs Bedfort, een plaats die mij bekend in de oren klonk. Ja, toen we het bord met het D-Day Memorial tegenkwamen wist ik het weer: Erwin ben jij daar niet geweest en volgens mij met Errol klopt dat?

In Lynchburg aangekomen vroegen wij ons af wat de lugubere achtergrond van de naam is. Nou, niet zo spannend hoor: http://www.lynchburgonline.com/history.html en we moesten er hartelijk om lachen.

We reden gelijk even naar het leuke Ballpark van de Lynchburg Hill Cats (even goed op de foto zoeken). Vanwege moederdag hoefde ik maar 2 dollar entree te betalen. Dit team speelt single A en staan bovenaan de Northern League terwijl de tegenstander (Winston-Salem) bovenaan staat in de Southern League. Het was een leuke wedstrijd maar het home team verloor helaas. Wat wil je nou nog meer dan heerlijk buiten zitten en naar een wedstrijdjen kijken? Ik snap dat niet iedereen dit leuk vindt maarja.....dan sla je het gedeelte over het honkbal maar over.

Nadat we een hapje hadden gegeten in een met moeders volgepropte Outback, checkten we in in het Springhill hotel en suites. Heel betaalbaar en een hele mooie kamer met een mooie HD tv waarop we nu eh....honkbal liggen te kijken. Morgen gaat de laatste fase in van onze vakantie en we hebben even een boodschappenbriefje gemaakt. We mogen immers niks vergeten!

Washington is onze laatste bestemming met wat uitstapjes naar buiten de stad.

17 jaar alweer!

Vandaag ZEVENTIEN jaar getrouwd!! William had op Facebook een heel leuk berichtje geschreven en dat luidde: hartelijk dank voor de 17 beste jaren van mijn leven. Ik kreeg meteen tranen in mijn ogen en heb hem heeeeeeel hard geknuffeld. Blèr wat klef, nou jammer dan, we zijn nog steeds heel gelukkig samen!

We hebben vandaag een leuke rit gehad van Nashville naar Kodak TN. Afwisselend heuvels, bomen, heuvels, bomen en af en toe door een stad. We hadden ons niet gerealiseerd dat Dolly Parton in de omgeving geboren is op nog geen vijf minuten afstand van waar wij in het hotel zitten. Ze hebben hier zelfs een pretpark dat Dollywood heet. Geen tijd om een kijkje te nemen want ik moest een wasje doen en we hadden om kwart over zes al een wedstrijd. De tijdzone staat al een uur vooruit dus we hebben een uurtje minder.

William ging, terwijl ik een wasje draaide, even naar een outlet mall om te kijken of hij een paar Timberlands kon vinden. Hij kwam thuis met twee paar schoenen.......voor mij! Ze zijn echt gaaf en dat komt nu op een totaal van 5 paar hoge hakken, 1 paar slippers en 1 paar bootsschoenen van Timberland. Hmmmmmmm.....vandeweek maar even een koffertje kopen?

Het eten in the Chophouse viel een beetje tegen. Niet dat het slecht was maar het was nou ook niet van de kwaliteit die we verwacht hadden. Ach, we vieren ons 17-jarig huwelijksjubileum en ons 9-jarig niet rook jubileum dus wat maakt het ons ook eigenlijk uit.

De wedstrijd was echt geen flikker aan. Binnen de kortste keren stond het home team achter en het publiek schreeuwde alsof ze aan de winnende hand waren. Wel een heel leuk Ballpark, veel om ons heen te zien en heerlijk weer om buiten te zijn. We kregen nog even de slappe lach toen William mij ging overhoren over honkbal dus weet je: als al onze jubileums die nog komen gaan, net zo leuk zijn als vandaag dan hebben we een flink aantal leuke jaren tegoed!

Morgen een lange rijdag naar Lynchburg VA.

Dagje twee voor Willeke

Het was duidelijk meer een dag voor mij dan voor William. Nadat wij vanmorgen om een uur of half 11 voor de verandering eens een lekkere sandwich hadden gegeten ipv een vet ontbijt, gingen we het Country music hall of Fame in. Ik herkende enorm veel muziek terwijl William alleen maar op zoek was naar Taylor Swift. Ken je haar niet? Nou, als je haar googled dan weet je waarom hij minder geïnteresseerd was in bijvoorbeeld Hank Williams of Tammy Wynette.

Het commentaar van William op de vooraf besproken tour naar de RCA studio B: dat is anderhalf uur van mijn leven die ik nooit meer terug krijg! Nee, voor mij was het een feest van herkenning en ik heb achter de echte piano gezeten waaraan Elvis 'love me tender' heeft ingezongen en nog veel meer nummers. Ik moet William wel gelijk geven want ze bleven erg in het verleden hangen en in alleen Country muziek terwijl hele grote artiesten hier ook hun opnamen hebben gemaakt. Dat is weliswaar studio À maar toch..... William geloofde niet dat ik zoveel Country nummers ken, tot hij mij de teksten van een nummer van Jim Reeves en van de Browns zag meezingen. Die ogen: price less!!

Na deze mooie ochtend (ahum...) zijn we naar Macy's gereden alwaar ik drie prachtige jurkjes kocht. Bij Nine West hadden ze niet de schoenen waarnaar ik op zoek ben dus reden we door naar de Opry Mall, vlakbij ons hotel. Daar hadden ze ook de schoenen niet maar bij de Dress Barn (ja, ja, het grootste gedeelte is echt barn dresses) vond ik een leuke jurk die ze de vorige keer niet in mijn maat hadden. Dan komt het totaal dus nu op 6. De laarzen die ik zag heb ik maar niet gekocht, ik kon niet kiezen. De foto is speciaal voor Anita.

Heerlijk Chinees gegeten dus vandaag was het een gezonde dag en voor mij erg geslaagd. We hebben vandaag heel veel gelopen dus we zijn gesloopt. We liggen daarom al op bed tv te kijken. Het is immers vrijdagavond in Nashville dus wat moet je anders doen :)

Nashville

Vandaag ontbeten, naar Nashville gereden, ingecheckt in het hotel, gegeten bij een TGI Fridays en naar een saaie wedstrijd in het Greer Stadium - dit bewijst dat niet alle AAA ballparks mooi en nieuw zijn - gekeken van de Nashville Sounds. Verder niks bijzonders gebeurt dus dit keer ff een kort berichtje.

Mooie dag!

Ik heb een schorre keel maar daarover later meer.

We begonnen vanmorgen met een bezoek aan het Peabody hotel voor de Peabody ducks. Die moet je gezien hebben als je ooit in Memphis bent! Daarna een laat ontbijt en een zoektocht naar een geldautomaat die ons gewoon geld gaf als we erom vroegen. De hele binnenstad staat vol met Tennessee First national bank en die vindt het niet nodig om geld te geven aan buitenlanders. Gelukkig nog een Region Bank gevonden die niet zo pietluttig was.

Eerst naar de Gibson Guitar Factory gegaan voor een tour. Heel leuk maar vrij kort en Jezus wat een lawaai. Eventjes langs het Hard Rock Café want tja......daar moet je geweest zijn. Het HRC ligt in Beale street en dat was leuk maar ook een beetje een tourist trap.

Daarna met de bus naar de Sun Studio's, en daar ook een tour gedaan. De jongen die het allemaal vertelde was zichtbaar een liefhebber van de muziek, en zo niet dan was het een goede acteur. Een paar leuke dingen gehoord zoals een opname met Ike Turner en de allereerste opname van Elvis, die een liedje opnam voor zijn moeder.

Met de bus weer terug naar het hotel en om half zeven hadden we besproken bij Blue, een goed aangeschreven restaurant. De voorgerechten waren heerlijk en mijn hoofdgerecht ook maar de biefstuk van William was niet echt bijzonder. Nouja, het was een keer geen Ballpark food.

Waarom ben ik nu schor? Nou, vanmorgen vond William uit dat er een NBA Play Off wedstrijd tussen de Memphis Grizzlys en de LA Clippers was in het FedEx complex aan de overkant van het hotel. Er waren nog goede kaarten te koop - niet veel trouwens - en we besloten om daar na het eten heen te gaan. De sfeer was prima en de plekken ook. Op iedere stoel lag een kleine handdoek en een t-shirt en de hele zaal was wit met geel gekleurd. Naast ons zat een dame die bijna het muurtje en het glas eruit schopte omdat de Clippers een punt scoorden en achter ons zat een Hill Billy met geld de hele tijd te schreeuwen. Maar weet je....wij (nouja meer ik) deden gewoon mee en de wedstrijd was heel spannend. Allemaal zwaaien met de handdoek en netjes schreeuwen als er geschreeuwd moest worden. Wat een herrie maar wat een leuke show eromheen! Het was een fantastische dag en ondanks dat Memphis niet onze stad is, hebben we het goed naar ons zin gehad.

Memphis....

Vandaag werden we voor de verandering niet om 6 maar om 8 uur wakker dus de jetlag is voorbij. We zijn gelijk weggegaan en onderweg stopten we bij een Shoneys om te ontbijten. Lekker gegeten, niet duur en als kadootje mochten we de hele dag naar hun baklucht ruiken. In de krant die we kochten, lazen we dat de Mississippi Braves met 1 punt gewonnen hadden van de Wahoos in de 11e inning.

De rit naar Memphis ging voorspoedig dus voordat we naar het hotel gingen, reden we even langs Graceland. We hebben de tour al gedaan dus een digifoto van het hek was voor mij voldoende. William is er drie keer opnieuw langsgereden want ik kreeg hem er niet in een keer op. Lekker bezig hoor!! Er is allemaal niks veranderd dus uitstappen hadden we geen zin in, en daarnaast kostte het parkeren nog eens 10 dollar. Ons Zeeuwen bent zunig!

In het hotel heb ik even mijn ogen dichtgedaan want ik had koppijn. Is altijd hetzelfde liedje, komt door de kussens en na een tijdje is het weer weg. Om 6 uur richting het Ballpark en het gevoel wat we de eerste keer in Memphis hadden, komt weer terug. Beetje ongure stad, ondanks de enorme mooie nieuwbouw die ze er hebben neergezet en het prachtige Ballpark. De Red Birds kregen een kampioensring maar helemaal begrijpen doe ik het niet. De Reno Aces - die we al eens zagen spelen in Reno - speelden tegen de Memphis Red Birds. Een leuk Ballpark, een magere opkomst maar toch een leuke wedstrijd. Niet dat we hem afkeken hoor want we gingen in de 7e inning weg en ze zijn nog steeds bezig (2300 uur) het staat 8-8.

Terug naar het hotel vonden we het nog minder prettig en we zijn benieuwd hoe we het morgen overdag gaan vinden. De Gibson gitaren fabriek en de Sun studios staan op het programma.

Near death experience!

We doen alles lekker rustig aan en ook vanochtend gingen we op ons gemak naar de lobby om de blog te posten en om even te laten zien dat wij niet nog eens 100 dollar per nacht extra gaan betalen. De kamer was smoezelig, er was geen Wifi en de airco maakte alles vochtig. Het enige pluspunt was het uitzicht en dat was best mooi maar niet om veel meer te betalen dan we al deden. Gelukkig geen probleem en kregen we een juiste rekening.

In Denny's nam ook William een keer de Santa Fe skillet en dat beviel hem erg goed want hij heeft het de hele dag nog opgeboerd hihihi. Hij neemt voortaan niets meer wat ik lekker vind.

In Mississippi zijn we meerdere keren aan een wisse dood ontsnapt omdat ze hier mensen uit de oertijd nog auto laten rijden. Er was een 120 jaar oude man die zonder gas te geven de snelweg opdraaide waardoor wij vol in de blokken moesten. Wij konden niet uitwijken want we waren net een vrachtwagen aan het inhalen. Echt....dat we geen ongeluk kregen was niet te wijten aan de rijkunst van de medeweggebruikers!

De weg naar Pearl was leuk en afwisselend en zonder al te veel moeite checkten we in, in het hotel wat op nog geen vijf minuten rijden van het Ballpark af lag. Snel even een wasje gedraaid, hapje eten en op weg naar de Mississippi Braves. Ondanks de regen de hele middag is er tijdens de wedstrijd geen druppel gevallen. Een ontzettend leuk Ballpark maar er zat hooguit 200 man. Wel leuk dat ze tegen de Blue Wahoos uit Pensacola speelden. Die hadden we twee dagen terug nog thuis zien spelen. In de 9e inning stuurde de Braves de pitcher eruit die al die tijd goed had staan gooien. De closer zorgde ervoor dat de Wahoos een punt binnenhaalden en gelijk maakte. We hadden het wel gezien en op Internet zagen we dat ze in de elfde inning nog steeds aan het spelen zijn.

Morgen in Memphis weer een wedstrijd!

Relaxen aan het strand

Vandaag was het heerlijk weer en om zes uur zaten we al op het balkon naar de zee te kijken. Eerst even in de lobby een Starbucks gedronken en even op internet gekeken voordat we een stukje gingen rijden naar een outlet. Ik heb daar hele mooie zwarte schoenen gekocht (2 paar) en een leuk bruin jurkje. William een paar nieuwe gympen en verder hebben we niets leuks kunnen vinden. Ach we hebben nog een kleine twee weken te gaan. Een hele leuke weg die 98, veel te zien en weer een mooie bosrijke omgeving.

Terug in het hotel ons even omgekleed om te gaan wandelen langs het water en over de pier. De pier - gewoon een kale pier in het water - rekende 1,25 entree en aan de ene kant gaat het met bakken de portemonnee uit maar dit wilden we niet uitgeven aan een pier waar niets te beleven valt. Dan maar teruglopen via de winkeltjes en een ansicht opgepikt voor papa. Hij vindt het leuk om een kaartje te krijgen. De rest kan deze blog lezen en hij heeft geen pc, niet dat hij zou weten wat hij ermee moest hoor hihihihi.

Heerlijk op het pooldeck twee Pina Colada's gedronken en een paar biertjes voor William. Daarna naar Een hele leuke sportsbar gelopen om iets te eten enne.... te drinken natuurlijk. Als een bejaard stel liggen we nu om 10 uur uitgeblust tv te kijken. De Orioles hebben in 17 innings de Red Sox verslagen en dat kunnen ze niet vaak genoeg herhalen.

Morgen naar Pearl en daar gaan we weer een wedstrijd zien.

Je zal maar trek in koffie hebben......

Vandaag zouden we een korte rijdag hebben van Tallahassee naar Pensacola, zo'n 3 uurtjes. Halverwege op de I10 kreeg William ineens trek in een kop koffie en voor ik het wist zocht ik op de Garmin een Starbucks op. Jaja, 34 mijl maar toch hadden we trek in een cappuccino. Na ongeveer een uur rijden kwamen we bij een Barnes en Nobles aan waar ze een heerlijke koffie verzorgden waar we op een lounge bank van genoten.

Een iets kortere weg terug naar de I10 en voor we het wisten vielen we in slaap van de bossen die maar door en door en doorgingen. We zijn stadsmensen dus we gingen van de Innerstate af en reden recht naar beneden via de kustweg. Het duurde wel wat langer en de navigatie Truus riep maar dat we moesten omkeren. Nou, echt niet....ik had de kaart op mijn schoot en wist precies hoe we moesten rijden. Hmmm bijna dan. In Pensacola nam Truus wraak en reed ons naar een buurt waar we geen Hilton tegen zouden komen, en het lag ook niet aan het strand. Haar even opnieuw geprogrammeerd en je hoorde haar gewoon grinniken toen zij ons weer 8 mijl terug liet rijden!! Het hotel heeft een prachtig uitzicht en een aardige kamer maar op nr 1 staat nog steeds Daytona Beach.

Om een uur of vijf zijn we op ons gemakkie naar het Ballpark van de Blue Wahoos gereden en het was een heel leuke dit keer. De wedstrijd was ook erg leuk maar omdat het een nieuw Ballpark is, is hij bijna iedere avond uitverkocht. Daardoor zaten wij op wat goedkopere plekken, tussen ouders met een nest vol onopgevoede k....kinderen. Eerst zat er eentje tegen het bankje te trappen, daarna gooide een ander zijn limonade over William heen en verder hebben ze de hele avond lopen etteren. De moeder had de moed al opgegeven en de vader zat naar de wedstrijd te kijken en liet de wanhopige moeder aan haar lot over. Zij ging op een gegeven moment maar met haar telefoon spelen zodat ze niks meer merkte. Gelukkig was het een leuke wedstrijd en won het home team met 4-0.

Het vuurwerk was ook nog eens erg leuk en voor we het wisten stuurde ik William voor de tweede keer dezelfde foute straat in richting hotel. We zijn er en afhankelijk van het weer morgen gaan we onze dag indelen. Minpuntje
van het hotel: geen Wifi in de kamer!

Rijdag en wasdag

Sorry trouwe lezers maar vandaag zijn we alleen maar van Daytona Beach naar Tallahassee gereden. En voordat ik weer uitgebreid verslag doe van ons ontbijt en diner zeg ik gewoon: Veel meer bos en bomen dan we verwachtten in Florida, het was warm buiten en verder is er niks gebeurd buiten wassen en een hapje gegeten. Morgen rijden we door naar Pensacola waar we een mooi hotel hebben en een wedstrijd gaan zien. Dan weer nieuwe foto's en een leuk stukje proza.

Vroem Vroem.....

We zijn lekker aan het uitrusten. Gisteravond lag ik om kwart over acht al te knorren maar dat is niet zo heel gek met twee Bloody Mary's. Vanmorgen waren we daarom al vrij vroeg wakker en William heeft een prachtige serie foto's gemaakt van de zonsopgang vanuit onze hotelkamer.

Na een stevig ontbijt reden we naar de Daytona race track en waren net op tijd voor de tour van tien uur. Met een soort aanhang trammetje achter een pickup truck, reden we over de race track en kwamen op plekken waar je alleen komt als je dure kaarten hebt. We weten bijna niks van racen dus alles was een verrassing om te zien en te horen. Zo is een leuk weetje dat je minimaal 95 mijl per uur moet rijden om de 31% steile bocht te kunnen nemen. Als je langzamer rijdt dan trekt de zwaartekracht je naar beneden. Dat je met je motorhome langs de track kunt staan is ook een verrassing en er ligt in het midden van de track een meer waarop ze speedboat races houden. Het was echt een fantastische ervaring en als we er ooit een keer zijn, zullen we zeker een race gaan zien.

In de middag even wat spulletjes gehaald waaronder mooie nieuwe schoenen van Aldo. Terug in de hotelkamer even op het balkon gezeten en wat tv gekeken voordat we op zoek gingen naar een lekker restaurant voordat we de Daytona Cubs zouden gaan kijken. Het restaurant gevonden maar het was uitgestorven dus even wat rondgereden en we besloten om in het Jacky Robinson Ballpark iets te eten. Alleen ontbijt en avondeten, veel lopen en veel buitenlucht maken je weer snel moe en toen de wind in het Ballpark weer opstak hielden we het in de zevende inning voor gezien. De wedstrijd was wel leuk maar niet echt spannend. Gelukkig gingen we weg toen de Cubs voor stonden met 6 - 3 en we kopen morgenochtend een locale krant om te kijken of ze de voorsprong hebben kunnen behouden.

Voor nu......welterusten!